γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος
Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από τις διαρκώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες, όπως και από τη δραματική διείσδυση της τεχνολογίας στη καθημερινότητα μας. Επιπροσθέτως το τέλος του λεγόμενου «Ψυχρού Πολέμου» πλέον της δεκαπενταετίας, έχει οδηγήσει σε ένα όλο και περισσότερο ομογενοποιημένο κόσμο που πολλοί εξακολουθούν να ονομάζουν ως «Παγκοσμιοποίηση».
Σε τοπικό επίπεδο τώρα όλα τα ανωτέρω φαντάζουν ως εξωπραγματικές αποκαλύψεις ή διανοητικές αναζητήσεις, κενές περιεχομένου. Δυστυχώς ο Άλιμος, το όμορφο αυτό προάστιο των Αθηνών, είναι από Πολιτειακής και θεσμικής απόψεως μακρά των τάσεων της εποχής του και άρρηκτα συνδεδεμένο με το παλαιοκομματικό του κατεστημένο το οποίο έχει τόση σχέση με τις ευρύτερες κοινωνικές διεργασίες όσο και το καθεστώς της Βορείου Κορέας με την «Συνθήκη μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων», τουτέστιν ΚΑΜΙΑ!.
Σε αυτό λοιπόν το σημείο τίθεται το ερώτημα, πως είναι δυνατό να υφίσταται τέτοια αντίφαση μεταξύ των κοινωνικών δυνάμεων και της τοπικής εξουσίας και λοιπών κέντρων διαμόρφωσης πολιτικής. Η εξήγηση είναι κατ’εμέ απλή και συνδέεται με την αιωρούμενη ανασφάλεια των πολιτών έναντι των διαρκών αλλαγών οι οποίες φαντάζουν πάντα ως επικίνδυνες και κακόβουλες και ως εκ τούτου οι παλαιές καταστάσεις αποτελούν την καλύτερη εγγύηση για την διαιώνιση της ασφάλειας και της σιγουριάς. Επιπλέον οι ίδιοι οι παλαιοκομματικοί μηχανισμοί προσπαθούν και εν πολλοίς τα καταφέρνουν, να τορπιλίσουν κάθε προσπάθεια αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού σε τοπικό επίπεδο. Χάρης τη στάση τους αυτή επιτυγχάνουν το πατρονάρισμα προσώπων και καταστάσεων ώστε να συντηρούν τα προνόμια τους σε τοπικό επίπεδο τα οποία πέρα από υλικά είναι δυστυχώς και ηθικά μέσω της κοινωνική νομιμοποιήσεως τους. Εν τέλει προκειμένω να ανέρχονται οι ανθυπομετριότητες, πρέπει να καταστρέφονται αδιακρίτως όσοι τολμούν να σταθούν ψηλότερα από αυτούς και να προσφέρουν εναλλακτικές και πραγματιστικές λύσεις στους συμπολίτες τους.Ο παλαιοκομματισμός έχει όμως ημερομηνία λήξης τόσο σε Εθνικό επίπεδο όσο και σε τοπικό. Η Ανάγκη της εποχής καλεί την εμφάνιση κοινωνικών δυνάμεων που θα μπορούν να εξασφαλίσουν τόσο τη συνοχή του κοινωνικού συνόλου όσο και την πρόοδο του, έναντι των μελλοντικών εξελίξεων οι οποίες είναι αναπόδραστες και μη αναστρέψιμες. Δυστυχώς ο Άλιμος εν προκειμένω, εάν και είναι μία πόλη ευνοημένη από την γεωγραφική της θέση και με πολυδύναμο ανθρώπινο δυναμικό, είναι ένας από τους τελευταίους Δήμους της Αττικής σε θέματα διαφάνειας και από τους πλέον σπάταλους σε εθνικό επίπεδο. Είναι πρωτίστως υποχρέωση και καθήκον των πολιτών του Δήμου να αδράξουν την άσκηση της τοπικής πολιτικής στα χέρια τους και όχι ακρίτως να εμπιστεύονται για τέτοια θέματα πολιτικές και πρόσωπα που σε κάθε άλλη περίπτωση δεν θα τους έδιναν τη παραμικρή κοινωνική, εργασιακή ή ηθική σημασία. Απαιτείται επιτέλους σε αυτό το μικρό Δήμο, θάρρος και τόλμη για να αξιωθεί η λεγόμενη «Κοινωνία Πολιτών» να είναι και κοινωνία και των πολιτών και όχι ασκέρι των παλαιοκομματικών. Τέλος θα ήθελα να αναφέρω και την ατομική ευθύνη που στην εποχή μας έχει παντελώς απαξιωθεί και να επισημάνω τη στάση του κάθε πολίτη ο οποίος δίχως σκέψη και κριτική ικανότητα ικανοποιεί τις βουλές και τις επιδιώξεις του οποιουδήποτε τον κολακεύει και του αποσπά την εμπιστοσύνη. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται στη κοινωνική και πολιτική ζωή του αντανακλά ασφαλώς και στην προσωπική και σε τελική ανάλυση προετοιμάζει τα χειρότερα για το μέλλον του ίδιου και των απογόνων του.«Ο τολμών νικά!»